زگیل و راه های درمان آن

زگیل پوستی
آنچه می خوانید...

زگیل ها توده های ریزی هستند که به صورت گوشت اضافه در قسمت های مختلف بدن ایجاد می شوند. در حقیقت آن ها را می توان ویروسی دانست که در صورت تماس با سطح فوقانی پوست، ظهور می کنند. زگیل های پوستی بسیار سرعت انتقال بالایی دارند و به راحتی در اثر یک لمس کوچک از فرد به فرد و نیز از یک نقطه به نقطه دیگر گسترش می یایند. انواع مختلفی برای زگیل های پوستی وجود دارد که هر کدام شکل و علائم خاص خود را دارند. در این نوشتار می خواهیم به صورت کامل، در رابطه با این ضایعه پوستی و راه های درمان آن صحبت کنیم.

انواع زگیل

زگیل ها انواع مختلفی دارند که شایع ترین آن ها به شرح زیر است.

زگیل های معمولی
زگیل های مسطح
زگیل پا

زگیل های معمولی: این زگیل ها ممکن است در هر جایی از بدن رشد کنند اما معمولا در انگشتان و پنجه دست و زانوها رویت می شوند. به صورت تکی یا دسته جمعی هستند و از لحاظ بافت، کمی سفت و برجسته هستند. شکل ظاهری آن ها به صورت دایره یا بیضی های گنبدی شکل نامنظم است که به رنگ قهوه ای – خاکستری مشاهده می شود. شاید جالب باشد بدانید که ۷۰ درصد از زگیل های پوستی که تناسلی نیستند، در گروه زگیل های معمولی قرار می گیرند.

زگیل های مسطح: این نوع از زگیل ها می توانند رشد خوشه ای داشته باشند. زگیل های مسطح معمولا با تیغ زدن موهای زائد نواحی مختلف بدن، به نقاط دیگر منتقل می شوند و بیشترین نقاطی که درگیر می کنند، دست و پاها و گاهی صورت است. همچنین در میان کودکان نیز بسیار شایع است. رنگ زگیل های مسطح اغلب به صورت قهوه ای روشن و مایل به زرد است. همانطور که از نامش مشخص است، مسطح و گرد است.

زگیل کف پا: به این زگیل ها، زگیل پاشنه نیز گفته می شود و همانطور که از نامشان می توان دریافت، در کف پا رشد می کنند. این زگیل ها زائده های بسیار زمخت، سفید رنگ و دارای یک لکه تیره رنگ در درون خود هستند. افرادی که دارای این نوع از زگیل ها باشند، ممکن است حین راه رفتن به ویژه روی سنگریزه و سطوح ناهموار، درد شدیدی را احساس کنند.

زگیل های موزاییکی
زگیل ناخن
زگیل تناسلی

زگیل های موزاییکی: می توان گفت مجموعه ای از زگیل های کف پا، زگیل های موزاییکی را تشکیل می دهند. چنانچه زگیل های کف پا ببشتر تحت فشار قرار گیرند، بیشتر در پوست فرو می روند و همین مسئله باعث گسترش آن ها و ایجاد دسته های بزرگ می شود.

زگیل های زیر ناخن: این زگیل ها در اطراف و یا زیر ناخن ها رشد می کنند که مانع از رشد ناخن ها نیز می شوند. شکل ظاهری آن ها به صورت برآمدگی های خشن با سطح زبری و محکم است که مرز مشخصی نیز ندارند.

زگیل های تناسلی: نوع شایعی از زگیل ها، زگیل های تناسلی هستند که در اندام تناسلی می رویند. این زائده در اثر روابط جنسی مختلف ایجاد می شود و به سرعت در یک رابطه جنسی قابل انتقال به فرد مقابل است. عدم درمان به موقع این اختلال، احتمال ابتلا به سرطان های رحم و مقعد را افزایش می دهد. (برای درمان زگیل های تناسلی لازم است که نزذ یک پزشک و متخصص زنان و زایمان مراجعه نمایید.)

انواع دیگری از زگیل ها نیز وجود دارند که به شرح زیر هستند.

زگیل های حد واسط: نوعی از زگیل ها هستند که ترکیبی از مسطح و معمولی به شمار می آیند.

زگیل نخی یا رشته ای: این نوع زگیل ها به صورت خطی بلند و باریک در صورت و نواحی گردن رویت می شود. بافتی خشن و ضخیم دارد.

علل ایجاد زگیل های پوستی

ویروس هایی که موجب بروز زگیل می شوند، به ویروس پاپیلومای انسانی مشهور هستند که به راحتی از بریدگی ها و خراش های پوستی قابل انتقال هستند. بر همین اساس است که کودکان معمولا بیش از افراد بالغ دچار زگیل های پوستی می شوند.

از جمله دیگر عوامل موثر بر ایجاد این ضایعات پوستی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • استفاده از تیغ اصلاح برای تراشیدن موها
  • لمس سطح و یا تمسا با فردی که دارای زگیل تناسلی است.
  • استفاده از وسایل فردی که زگیل مبتلا است.
  • استرس و در نتیجه ضعف سیستم ایمنی بدن

علائم زگیل ها

می توان گفت زگیل ها جز در برخی موارد، مشکل خاصی برای فرد ایجاد نمی کند. از جمله علائمی هم که می توان برای آن ها در نظر گرفت، ظاهر و رنگ آن ها است.

همچنین ممکن است برخی از آن ها که در نواحی پا، کف پا، دست و صورت رشد می کنند، همراه با درد باشند. در صورت احساس درد شدید و غیر معمول، قرمزی پوست، التهاب، ترشح مایعاتی از درون زگیل ها و مواردی از این دست لازم است که نزد یک پزشک و متخصص پوست خوب مراجعه نمایید تا بررسی و معاینات دقیق و تخصصی انجام گیرد.

عواملی که احتمال تشکیل زگیل ها را افزایش می دهند

  • اشتغال در زمینه هایی که لمس گوشت در آن ها زیاد باشد.
  • سیستم ایمنی ضعیف
  • مبتلایان به بیماری ایدز
  • مصرف برخی داروها که موجب ضعف سیستم ایمنی بدن می شود.
  • استفاده از دوش های عمومی

افرادی که بیشتر در معرض زگیل ها هستند

تشکیل زگیل شرایط خاصی را نمی طلبد اما برخی افراد بیشتر از سایرین مستعد مواجهه با این ضایعات هستند که عبارتند از:

  • کودکان
  • نوجوانان
  • افراد دارای دستگاه ایمنی ضعیف
  • افرادی که پوست اطراف ناخن خود را جویده و یا به هر طریقی می کنند.

به جز کودکان سایر افراد نیاز به درمان زگیل های پوستی دارند. به این منظور باید نزد یک پزشک متخصص و متبحر مراجعه کنند تا با شناسایی ویروس تکثیرکننده بتوانند مانع از گسترش زگیل ها شوند.

راه های درمان زگیل های پوستی

زگیل ها ممکن است بدون نیاز به روش خاصی، درمان شوند اما در مواردی نیز ممکن است تا ابد باقی بمانند که در این شرایط می توان از روش های مختلف درمانی استفاده کرد. برخی از موثرترین روش های درمان این ضایعات پوستی را در ادامه مشاهده می کنیم.

اکسزیون

در این روش پزشک، اقدام به قطع زگیل و از بین بردن آن می کند.

سرمادرمانی (کرایوتراپی)

این روش با اعمال اکسید نیتروژن و یا نیتروژن مایع بر روی زگیل ها، موجب از بین رفتن پوست ویروسی می شوند. دو روش برای آن وجود دارد:

  1. اسپری مستقیم نیتروژن مایع روی زگیل پوستی
  2. اعمال نیتروژن مایع توسط پنبه ای بر روی زگیل به ویژه برای نواحی اطراف چشم

در این روش، پس از فرآیند درمان تاول هایی در اطراف زگیل ایجاد می شود که پس از مدتی می افتند. این تاول ها حین افتادن، زگیل ها را هم با خود همراه می کنند. ممکن است برای درمان زگیل با روش کرایوتراپی، نیاز باشد هر چند هفته یک بار، درمان انجام گیرد تا بهبودی کامل حاصل گردد.

کورتاژ

در این روش از یک چاقوی تیز و یا ابزاری مانند قاشق استفاده می شود تا زگیل را بتوان خراش داد. ممکن است کمی دردناک باشد و حتی زخمی ایجاد کند. از همین رو اغلب با اعمال بی حسی موضعی انجام می پذیرد مگر برای زگیل های رشته ای که با پوست اتصالی کوچک دارد.

کوترینگ (الکتروسرجری)

این روش برای درمان زگیل های معمولی و رشته ای بسیار مناسب است که به صورت ترکیبی با کورتاژ اجرا می شود. حال ممکن است زگیل ها قبل و یا بعد از الکتروسرجری خراشیده شوند و از بین روند.

لیزرتراپی زگیل

این روش خود دارای ۲ نوع لیزر است.

  1. لیزر پالسی رنگی: این لیزر بر روی هموگلوبین رگ های خونی زگیل اثر می گذارد و با گرمایی که از خود ساتع می کند، می تواند بافت های اطراف زگیل را تحت تاثیر قرار دهد و در نهایت با مسدود کردن رگ های خونی، مانع از رسیدن مواد مغذی به زگیل می شود. با این کار زگیل ها به تدریج خشک شده و خود به خود می افتند.
  2. لیزر دی اکسید کربن: در این روش یک پرتو و به منظور تبخیر بافت زگیل تابانده می شود. لیزر دی اکسید کربن به عنوان چاقوی جراحی برای بریدن پوست به صورت دایره ای در اطراف زگیل عمل می کند. در نهایت هم موجب تبخیر پایه زگیل می گردد.

زمانی از درمان زگیل با لیزر استفاده می شود که یکی از شرایط زیر برای شخص صدق کند.

  • شخص در دوران بارداری باشد.
  • سایر روش های درمانی پاسخگو نباشند.
  • اندازه زگیل ها بزرگ و وسیع باشد.

پیلینگ شیمیایی

این روش را می توان در منزل هم انجام داد. به این صورت که یک داروی لایه بردار را هر روز بر روی نواحی مبتلا اعمال نمایید. (البته در صورت تایید پزشک متخصص) این داروها شامل اسید سالیسیلیک، ترتینوئین و نیز اسید گلیکولیک هستند.

اسید سالیسیلیک

این اسید در انواع مختلف کرم، ژل، رنگ و پودر گچی در دسترس است. از لحاظ اثربخشی، اگر با روش کرایوتراپی ترکیب شود، بسیار مفید خواهد بود. این روش می تواند پوست سالم را نیز تحت تاثیر قرار داده و از بین ببرد. بنابراین لازم است که هنگام بکارگیری این روش، نکات محافظت از پوست را در نظر داشته باشید.

ایمونوتراپی

این روش نیز زمانی به کار گرفته می شود که زگیل در مقابل سایر روش های درمانی از خود مقاومت نشان دهد. در این روش با تحریک سیستم ایمنی خود شخص می توان اقدامات درمانی زگیل را انجام داد.

استفاده از ماده شیمیایی دیفت سیپرون (DCP) موجب بروز یک واکنش آلرژیک خفیف در اطراف زگیل می شود که به از بین رفتن آن کمک می کند. روشی دیگر تزریق اینترفرون است که با تقویت سیستم ایمنی بدن، شرایط مبارزه با ویروس پاپیلوما را فراهم می کند.

بلنومایسین

بلنومایسین نوعی داروی ضد سرطانی است که پزشک با تزریق آن به هر نوع زگیل، می تواند فرآِند درمان را انجام دهد. اما لازم است بدانید که این روش با کمی درد همراه است.

نکات مهمی که در صورت داشتن زگیل تناسلی باید بدانید

  • به هیچ عنوان زگیل ها را دستکاری نکنید و از خاراندن آن ها خودداری نمایید. زیرا ممکن است خونریزی و عفونت روی دهد.
  • از سعی کردن خودسرانه برای برداشتن زگیل ها بپرهیزید. چرا که منجر به خونریز، گسترش زگیل ها و عفونت می شود.
  • در شرایط خاصی مانند بیماری های خاص، بارداری و یا در کودکان، قبل از اینکه تصمیم نهایی در مورد روش درمانی را اتخاذ نمایید لازم است که حتما با یک متخصص پوست خوب مشورت نمایید.
  • در صورتی که از روغن های ضروری برای درمان زگیل استفاده می کنید اما با واکنش های پوستی مثبتی مواجه نمی شوید، باید هرچه سریع تر مصرف آن ها قطع کنید.

در پایان لازم است بدانید که یکی از مهم ترین مولفه ها برای درمان زگیل های پوستی میزان مهارت و تخصص پزشک است که بتواند بسته به نوع زگیل، بهترین روش درمان را برای شما انتخاب نماید. بنابراین سعی کنید با تصمیمی گیری درست برای انتخاب متخصص خوب، از بروز مشکلات احتمالی خودداری نمایید.

اشتراک گذاری مطلب: 

دکتر صفیه چعباوی زاده

متخصص پوست و مو 20 سال سابقه در درمان بیماری های پوست و مو تربيت تيم جراحي مجرب در زمينه كاشت مو و استفاده از تكنولوژي های روزدنيا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

13 − هفت =

آنچه می خوانید